روند 2: ساختمان بلند مدت در یک روند جهانی کوتاه مدت 2: ساختمان بلند مدت در یک روند جهانی کوتاه مدت 2: ساختمان بلند مدت در دنیای کوتاه مدت

چگونه روندها بر نحوه زندگی ، کار و بازی مردم تأثیر می گذارد؟کدام تغییرات موقتی است و کدام یک غیرقابل توصیف است؟

چگونه روندها بر نحوه زندگی ، کار و بازی مردم تأثیر می گذارد؟ به اشتراک گذاشتن نزدیک این مقاله را در کتابخانه من ذخیره کنید

• خانه ›
• بینش ›
• روند 2: ساخت بلند مدت در دنیای کوتاه مدت

پوپولیسم در حال خشم است. مدل های کار مختل می شوند. الگوهای خرید در حال تحول است. شرکت های فناوری جایگزین موسسات سنتی می شوند. و مباحث گسترده ای که حق فرد را بر خلاف منافع مشترک در همه جا منفجر می کند. دانستن اینکه جامعه در چند روز یا سال آینده چه می خواهد ، به طور فزاینده ای دشوار می شود ، چه رسد به آنچه در دهه های آینده به آن نیاز دارد.

اکنون برخی از روندهای کلان بزرگ را که دنیای اطراف ما را تغییر می دهد ، روکش کنید. تقاضا برای اقدام در دستور کار آب و هوا ، فشار فزاینده از مهاجرت اقتصادی و آب و هوا ، تشدید مسائل تجاری ، چالش های مداوم زنجیره تأمین ، بازی های سیاسی و سویه های جدید COVID-19 همه دارای تأثیرات گسترده ، کوتاه مدت و بلند مدت بر جهان هستندکه ما کار می کنیم

فقط در نظر بگیرید که چگونه این روندها بر نحوه زندگی ، کار و بازی مردم تأثیر می گذارد. و این به معنای زیرساخت هایی است که از آن فعالیت ها و خواسته ها پشتیبانی می کند. این برای برنامه های توسعه شهری و منطقه ای آینده چیست؟منظور از مسکن چیست؟منظور از آن سیستم جدید مترو که در حال ساخت است چیست؟

سوال بزرگ در مورد ذهن هر بازیکن زیرساخت این است که تغییرات موقتی و غیرقابل توصیف هستند. عدم قطعیت ایجاد چالش هایی برای تصمیم گیری کوتاه مدت است (آیا آن اجاره املاک تجاری چند ساله را امضا می کنید؟). این همچنین برای برنامه ریزان بلند مدت مشکلات گسترده ای ایجاد می کند (چگونه می دانید کدام فناوری ها فقط در 10 یا 20 سال هنوز مرتبط خواهند بود؟). هیچ کس نمی خواهد سرمایه گذاری های آنها با منسوخ فن آوری روبرو شود.

تنها راه دانستن (تا حدی یقین) آنچه جامعه در آینده به آن احتیاج دارد ، گوش دادن است. و منظور ما گوش دادن به معنای گسترده است. گوش دادن به سیگنال های قوی و ضعیف و دانستن تفاوت بین آنها. این بدان معنی است که تعامل بیشتر با ذینفعان و گروه های جامعه. این بدان معنی است که به جای تمرکز متمرکز ، شهروند/مشتری متمرکز تر شوید. این بدان معنی است که دیگر به دنبال برنامه ریزی به عنوان معاملات ساده نیست بلکه به عنوان فعال کننده اکوسیستم است. این به معنای فکر کردن در مورد آینده است نه اینکه فقط موفقیت ها (و شکست) گذشته را تکرار کنید.

داده ها و تجزیه و تحلیل ها برای انجام آن گوش دادن ، یادگیری چگونگی تغییر جامعه و ایجاد درک بیشتر از روندها و نیازهای آینده مهم خواهد بود. ایجاد ترجیحات بیان شده جامعه و ترجیحات واقعی آنها. اما برنامه ریزان زیرساخت ها نیز برای کاهش آن عدم قطعیت هایی که نمی توانند مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرند ، باید سطح انعطاف پذیری را تعبیه کنند. حفظ اعتماد مردم ، با توجه به قدرت جدید ما برای گوش دادن ، نیز بسیار حیاتی است. حریم خصوصی همچنان به لیست اولویت ها مهاجرت می کند.

کاری که ما نمی توانیم انجام دهیم این است که با وجود آشنایی راحت آن ، وضع موجود را حفظ کنیم. آینده ممکن است مات باشد. اما آنچه کاملاً واضح است این است که بعید است به چیزی شبیه به دیروز نگاه کنیم. ایده های جدید ، مدل های جدید و رویکردهای جدید مورد نیاز خواهد بود - و به سرعت در حال رسیدن هستند. روشی که ما در هنگام برنامه ریزی برای امکانات فردا ، نیازها و خواسته های امروز را تحویل می دهیم ، این مرحله را برای سالهای آینده تعیین می کند.

در طول سال آینده ، انتظار داشته باشید که برنامه ریزان زیرساخت ها بسیار بیشتر روی مشارکت ذینفعان ، داده ها و تجزیه و تحلیل ها و فن آوری های جدید متمرکز شوند. و انتظار داشته باشید که این امر منجر به اطمینان بیشتر ، انعطاف پذیری و همکاری در برنامه ریزی و سرمایه گذاری در آینده شود.