3 چالشی که اقتصادهای آمریکای لاتین باید برای تقویت تجارت درون منطقه ای بر آن غلبه کنند

در اواخر قرن بیستم، یکپارچگی تجاری به رشد اقتصادی در کشورهای پیشرفته و در حال توسعه کمک کرد و میلیون ها نفر را از فقر نجات داد.

با این حال، از اوایل دهه 2000، کاهش سرعت اصلاحات تجاری، افزایش حمایت گرایی پس از بحران، و خطر تغییر بیشتر بر تجارت، بهره وری و رشد درآمد تأثیر می گذارد. در این زمینه، ادغام منطقه ای به طور فزاینده ای به عنوان محرک قدرتمند رشد و فرصت های جدید دیده می شود.

ادغام منطقه ای: یک روند جهانی

روند بلندمدت به سمت یکپارچگی منطقه ای واضح است: در دو دهه اخیر تقریباً در هر بخش از جهان پیشرفت ثابتی به سمت اقتصادهای منطقه ای یکپارچه تر بوده است.

در شرق آسیا، تلاش ها برای پایان دادن به مذاکرات در مورد مشارکت جامع اقتصادی منطقه ای 16 کشور در حال انجام است که چندین اقتصاد بزرگ را پوشش می دهد و تجارت کالا و خدمات، سرمایه گذاری، همکاری های اقتصادی و فنی، مالکیت معنوی، رقابت و حل و فصل اختلافات را بهبود می بخشد. مسائل

در آفریقا، کشورها در تلاش هستند تا هزینه های تجاری را کاهش دهند و سرمایه گذاری های زیرساختی بسیار مورد نیاز را به ارمغان بیاورند، در حالی که به چالش هایی که فقرای افراطی برای بهره مندی از تجارت با آن مواجه هستند، رسیدگی می کنند.

آمریکای لاتین تفاوتی ندارد. ظهور اتحاد اقیانوس آرام، یک طرح ادغام جاه طلبانه و آینده نگر بین کلمبیا، شیلی، مکزیک و پرو، تلاش برای یکپارچگی منطقه ای با هدف آزادسازی جابجایی کالا، خدمات، مردم و سرمایه در میان کشورهای شرکت کننده را احیا کرده است. همچنین بستر خوبی برای تقویت بیشتر روابط تجاری با کشورهای آسیا و اقیانوسیه است. علاقه اخیر آرژانتین به ائتلاف اقیانوس آرام، تغییر پویایی اقتصادی در مخروط جنوبی و علاقه تازه به روابط نزدیکتر بین مکزیک، برزیل و آرژانتین، مطمئناً شتاب جدیدی برای ادغام در منطقه به همراه خواهد داشت.

تجارت درون منطقه ای در سراسر جهان؛منبع: بانک جهانی

چرا منطقی اقتصادی است

چرا ادغام منطقه ای این همه علاقه سیاست گذاران در مناطق مختلف جهان را به خود جلب کرده است؟معمولاً استدلال می شود که ادغام منطقه ای تنها می تواند نقش محدودی در بیشتر مناطق از جمله آمریکای لاتین و دریای کارائیب داشته باشد، زیرا به دلیل شباهت موقوفات بین کشورهای آن است.

اگرچه این اغلب صادق است ، این دیدگاه سنتی نمی تواند تشخیص دهد که همکاری های عمیق تر منطقه ای می تواند از نزدیکی و مکمل در تولید کالاها و خدمات استفاده کند. این یک واقعیت زندگی است که فعالیت اقتصادی از نظر جغرافیایی خوشه ای است ، به این دلیل که هزینه های تجارت پایین تر است یا به این دلیل که تعیین کننده های عملکرد اقتصادی ، مانند موقوفات و نهادها ، در بین کشورهای همسایه مشابه هستند. سیاست گذاران بین المللی ادغام منطقه ای را برای رشد اقتصادی و تجارت و بنابراین برای ایجاد مشاغل بیشتر و بهتر می شناسند.

علاوه بر این ، در قرن بیست و یکم ، انگیزه اصلی برای ادغام منطقه ای ، بررسی پتانسیل دو کانال تجاری مرتبط با تجارت است: ظهور شبکه های تولید منطقه ای (یا زنجیره های ارزش منطقه ای) و توسعه تجارت مرزی در خدمات. تجارت خدمات غالباً در تجزیه و تحلیل مکمل تجارت مورد غفلت قرار می گیرد اما اهمیت بیشتری کسب می کند ، زیرا به طور پیوسته رشد می کند و به تقویت رشد اقتصادی کمک می کند. در سال 2014 ، تجارت در خدمات 13. 2 ٪ از تولید ناخالص داخلی جهان را به خود اختصاص داده است.

مطالعه ای که به تازگی توسط دفتر اقتصاددان ارشد آمریکای لاتین بانک جهانی منتشر شده است ، مزایای مهم ادغام منطقه ای برای اقتصادهای آمریکای لاتین را مشخص می کند: این به وضوح دستاوردهای کارآیی مرتبط با ادغام عمیق تر بین مناطق جنوبی و شمالی منطقه را مشخص می کند. براساس این مطالعه ، میانگین بهره وری که کشورهایی مانند آرژانتین و مکزیک می توانند از شرکای منطقه ای خارج از منطقه خود بدست آورند ، با کشورهایی که می توانند با تجارت با کشورهای دیگر در جهان بدست آورند قابل مقایسه است.

سه چیز جلوگیری از ادغام آمریکای لاتین

بنابراین چه چیزی برای تقویت تجارت داخل منطقه ای در آمریکای لاتین لازم است؟برخی از آنها واضح است - به عنوان مثال ، برخی از کشورها برای کاهش تعرفه های خود و پیگیری توافق نامه های تجاری رسمی به خوبی عمل می کنند. مهمتر از آن ، هرچند ، سیاست گذاران به طور فزاینده ای سه حوزه اصلی را می بینند که مانع موفقیت منطقه ای و جهانی ، ادغام می شود:

1. هزینه های نامتناسب تجارت در منطقه ناشی از زیرساخت های حمل و نقل ضعیف و لجستیکی ، و همچنین تسهیل تجارت ناکارآمد ادغام آمریکای لاتین هنوز با هزینه های تجارت نسبتاً بالا ، که بیشتر با جغرافیا همراه است ، کاهش می یابد ، اما با کیفیت پایین آن تشدید می شودزیرساخت های سخت و نرم منطقه. در حالی که پرداختن به زیرساخت های سخت به دلیل اندازه سرمایه گذاری های مورد نیاز ، یک برنامه بلندپروازانه را نشان می دهد ، توجه بیشتری به مؤلفه های نرم مربوط به بهبود تسهیل تجارت و مدیریت مرزی می شود. به عنوان مثال ، اجرای توافق نامه تسهیل تجارت فرصتی برای کشورها برای تقویت هماهنگی بین سازمانی در مرز و تقویت گفتگوی بخش دولتی/خصوصی در مورد تسهیل تجارت است. اینها اقداماتی است که می تواند منجر به کاهش هزینه های تجارت شود.

2. اقدامات غیر تعرفه ای پیچیده و غیر شفاف ، اقدامات غیر تعرفاستانداردهای فیتوس بهداشت و موانع فنی برای تجارت. آنها همچنین شامل اقداماتی مانند مجوز واردات ، اقدامات کنترل قیمت ، یارانه های واردات و قوانین مبدا هستند. ابتکارات برای به حداقل رساندن تحریفات تجاری مرتبط با این اقدامات - بسیاری از آنها با اهداف کاملاً قانونی - می توانند تأثیر زیادی بر رقابت آمریکای لاتین داشته باشند.

3. محدودیت های نظارتی برای تجارت در خدمات افتتاح تجارت ، مکانیسم اصلی برای جذب سرمایه گذاری مستقیم خارجی و افزایش رقابت در بخش های خدمات است. با این حال ، لازم است که اطمینان حاصل شود که تجارت آزاد تر با اصلاحات نظارتی هماهنگ است تا مقررات مناسب در مورد خرابی های مربوط به بازار انجام شود و ارائه رقابتی خدمات را ترغیب کند.

پرداختن به این چالش های اصلی با استراتژی های جامع که شامل ورودی های نه تنها از دولت ها بلکه از بخش خصوصی نیز می شود ، به تأمین آینده امیدوار کننده تر برای ادغام تجارت در آمریکای لاتین کمک می کند.