درک محرک های سلامت روان

ماشه محرک است که یک واکنش را ایجاد می کند. در زمینه بیماری روانی ، "ماشه" اغلب به معنای چیزی است که علائم را به وجود می آورد یا بدتر می کند. این اغلب برای افرادی که سابقه تروما دارند یا در حال بهبودی از بیماری روانی ، خودآزاری ، اعتیاد و/یا اختلالات خوردن هستند ، اتفاق می افتد. هنگامی که کسی سابقه هر یک از این موضوعات را دارد ، به طور غیر منتظره ای در معرض تصاویر یا محتوایی است که به آن تاریخ می پردازد می تواند باعث آسیب یا عود شود.

بسیاری از محرک های مختلف می توانند محرک های احتمالی باشند و اغلب آنها به شدت تحت تأثیر تجربیات گذشته قرار می گیرند.

درک ، شناسایی و کار برای جلوگیری از محرک ها می تواند توانمند و مؤثر باشد ، به ویژه در مقایسه با حمایت از شخصی پس از ایجاد آنها.

درک محرک ها

محرک ها از شخص به شخص دیگر متفاوت است. بسیاری از محرک های مختلف می توانند محرک های احتمالی باشند و اغلب آنها به شدت تحت تأثیر تجربیات گذشته قرار می گیرند.

• محرک های خارجی: حواس فکر کنید - صداها ، دیدنی ها ، بو ، بافت هایی که بر اساس تجربیات گذشته پاسخ ها را ایجاد می کنند. مثال: بو کردن ادکلن که توسط یک عزیز که درگذشت پوشیده شده است می تواند باعث اندوه شود.
• محرک های داخلی: احساسات محکمی که بر اساس تجربیات گذشته بوجود می آیند. مثال: قرار ملاقات پزشک پس از یک تجربه پزشکی منفی می تواند باعث ترس شود.
• تروما باعث می شود: احساسات محکمی که بر اساس تروما گذشته بوجود می آیند. مثال: صدای ترقه ها می تواند باعث ایجاد تروما برای جانبازان جنگ شود.
• علائم علائم: یک تغییر جسمی می تواند باعث ایجاد مشکلات بیشتر سلامت روانی شود. مثال: کمبود خواب می تواند علائم اختلال دو قطبی را ایجاد کند.

برای برخی ، یک ماشه ممکن است باعث ایجاد پاسخ جسمی شود - تنفس سنگین ، عرق کردن ، گریه. از نظر برخی ، یک ماشه می تواند یک واکنش عاطفی ایجاد کند ، مانند فکر کردن "من مورد حمله قرار می گیرم."برای برخی ، یک ماشه می تواند باعث آسیب یا عود شود.

پس از تجربه یک ماشه ، فرد ممکن است احساسات بزرگی و منفی داشته باشد - غرق ، ناتوانی ، ترس و غیره. این احساسات می تواند برای سلامت روان مضر باشد و اغلب پس از ظهور ، به طور مؤثر یک چالش است.

رفتاری که پس از یک ماشه ظهور می کند می تواند از نسبتاً حداقل (گریه) تا جدی (اعمال خشونت) باشد. شخصی که در معرض یک ماشه قرار دارد ممکن است قضاوت یا آگاهی مختل را تجربه کند.

راه هایی برای کمک به کسی که تحریک می شود

• کنجکاو باشیدبیاموزید که با تمرکز بر حفظ رابطه مثبت ، در شرایط دشوار شرکت کنید. بیاموزید که چه چیزی برای اطرافیان ایجاد می کند و سعی کنید از ایجاد درد جلوگیری کنید. به یاد داشته باشید که به حق یک فرد برای اشتراک نکردن یا به اشتراک گذاشتن در جدول زمانی خود احترام بگذارید.
• همدلی باشید و بدون قضاوت گوش دهید. یک فضای امن برای اطرافیان باشید. از رفتار شخصاً و نه قضاوت منفی در مورد احساسات و رفتار شخصی خودداری کنید.
• مرزهای خوب را حفظ کنید. مرزها به همه کمک می کنند تا انتظارات را روشن کنند ، که باعث امنیت و پیش بینی می شود.
• کمک به مقابلهدر مورد راهکارهایی که برای فرد برای استراحت و مراقبت از خودشان کار می کند ، بپرسید. زمان بیشتری را برای فعالیت های مراقبت از خود تشویق کنید.
• در صورت تهیه محتوا از هشدارهای ماشه استفاده کنید. تهیه هشدار قبل از ایجاد محتوا به طور بالقوه ، زمان لازم را برای آماده سازی یا در صورت لزوم ، برای امتناع از مواد چالش برانگیز یا عاطفی فراهم می کند.

استراتژی های مقابله برای کسانی که شروع می شوند

بسیاری از استراتژی های مقابله ای ممکن است که می توانید امتحان کنید ، اما همه باید بر کاهش تأثیر ماشه و قدرت واکنشهای عاطفی تمرکز کنند.

آزمایش و خطا می تواند به هر شخص کمک کند تا تعیین کند چه چیزی برای آنها بهتر است. به یاد داشته باشید که استراتژی های مختلف مقابله ممکن است برای محرک ها و احساسات مختلف کار کند.

• یاد بگیرید که شناسایی کنید: واکنش های مربوط به محرک های گذشته را در نظر بگیرید. چه کسی یا چه چیزی درگیر شده است ، کجا ، چه زمانی ، و چرا اتفاق افتاد. الگوهای و علائم آشکار خطر را برای جلوگیری از یک وضعیت مشابه مشاهده کنید.
• طرحی برای پرداختن به برنامه ریزی: طرحی برای پرداختن به محرک ها و واکنش های عاطفی ایجاد کنید. ممکن است بخواهید با عزیزان یا تیم درمانی خود صحبت کنید تا به آنها اطلاع دهید که چگونه می توانند در هنگام تحریک به شما کمک کنند. حتماً با دقت به محرک هایی که بارها و بارها رخ می دهد رسیدگی کنید ، زیرا هر بار که انجام می دهند ، واکنش عاطفی ممکن است بیشتر باشد.
• مقابله با مشکل را امتحان کنید: مستقیماً با استرس زا خود مقابله کنید یا سعی کنید راه حلی برای استرس زا پیدا کنید. به عنوان مثال ، رفت و آمد در گذشته از بیمارستان ممکن است باعث شود شما آسیب های بیمارستان را به خاطر بسپارید. شما می توانید یک مسیر رفت و آمد دیگری پیدا کنید.
• مقابله با احساسات را امتحان کنید: هنگامی که نمی توانید از یک ماشه از بین ببرید یا از آن جلوگیری کنید ، روی تنظیم واکنش خود به یک استرس زا تمرکز کنید که ممکن است به کاهش تأثیر استرس زا کمک کند. به عنوان مثال ، مراقبه می تواند به کاهش استرس ، اضطراب و افسردگی کمک کند.
• اگر کسی شما را تحریک می کند ارتباط برقرار کنید: شخصی که شخص دیگری را تحریک می کند ، غالباً غیر عمدی است. با آنها در مورد تأثیر اقدامات خود برای پاکسازی هرگونه سوء تفاهم و در نظر گرفتن راه حل های احتمالی با آنها صحبت کنید. یک گفتگوی باز ، آرام و درک داشته باشید. مایل به کار با آنها باشید. اگر کسی که شما را تحریک می کند از عمل حساس خودداری کند ، ممکن است بهتر باشد مرزهای روشن را تعیین کنید.
• درمان صحیح را پیدا کنید: انواع خاصی از درمان در پرداختن به محرک هایی مانند قرار گرفتن در معرض درمان و درمان EMDR مؤثر است. گروه های حمایتی همچنین می توانند به فرد کمک کنند که احساس تنهایی کند.
• واقعیت را بررسی کنید: برای به حداقل رساندن تشدید افکار و احساسات ، ممکن است برای "بررسی واقعیت" برای ارزیابی معقول بودن آنها مفید باشد. چند روش برای انجام این کار شامل موارد زیر است:
  1. واقعیت ها را بررسی کنید: آنچه غیرقابل انکار صحیح است و حقایق را انجام دهید از تفسیر شما پشتیبانی می کند.
  2. تحریفات شناختی را در نظر بگیرید: تفکر ، ادراک یا عقاید معیوب یا نادرست را شناسایی کنید.
  3. تغییر نام: تغییر شکل افکار منفی اتوماتیک در افکار مثبت.
  4. تناسب: از خود بپرسید ، آیا واکنش متناسب با ماشه نیست؟
• به دنبال هشدارهای ماشه باشید: هشدارها محرک می توانند به شما در ایجاد مواد ، به ویژه مطالب مربوط به خودکشی یا خشونت هشدار دهند. بعضی اوقات ، یک مقاله در ابتدای قطعه هشدار محرک را ارائه می دهد. حتی می توانید از دیگران بخواهید که هشدار ماشه را در مورد موادی که به اشتراک می گذارند ، در اختیار شما قرار دهند.
• تمرین خود مراقبت: اولویت بندی سلامت روانی شما می تواند به ایجاد مقاومت در برابر محرک های احتمالی کمک کند. می توانید با صحبت با شخصی ، مانند یک دوست ، دوست یا درمانگر ، شروع کنید. همچنین ممکن است بخواهید ذهن آگاهی ، مراقبه ، تنفس عمیق یا روزنامه نگاری را تمرین کنید.

در حالی که کنترل محرک ها دشوار است ، کسانی که آنها را تجربه می کنند می توانند از تجربیات گذشته بیاموزند ، آنچه را که می آموزند استفاده کنند و خطر ابتلا به مجدد را محدود کنند. از تمرکز فقط روی آنچه که بعد از یک ماشه اتفاق می افتد ، خودداری کنید. همچنین روی کارهایی که از قبل انجام می شود تمرکز کنید.

هر بار که یک فرد تحریک می شود ، یک فرصت یادگیری است که می تواند به مدیریت واکنش ها در آینده کمک کند. اگر شخصی نتواند ماشه را به طور کامل کنترل کند ، ممکن است بتواند واکنش عاطفی به آن را قبل از اینکه مشکل ساز شود و پرداختن به آن سخت تر شود ، محدود کند. آنها حتی ممکن است بتوانند با آماده سازی برای آن از ماشه جلوگیری کنند. همیشه چیزی وجود دارد که می توانید کنترل کنید. هر چیزی که کنترل کمی بر بیماری روانی داشته باشد می تواند به ما کمک کند.