سه روش چت رو به بالا و رو به پایین چیست؟

اکنون می فهمیم که ارتباطات چیست و پیام توسط یک فرستنده رمزگذاری می شود ، که توسط یک گیرنده رمزگشایی می شود ، همه در هنگام پیمایش سر و صدا و ارائه بازخورد. سازمانها برای اطمینان از داشتن اطلاعات لازم برای انجام کار خود ، احساس درگیر شدن و تولیدی ، ارتباط برقرار می کنند.

سفرهای ارتباطی در یک سازمان در سه جهت مختلف ، و اغلب کانال های ارتباطی با جهت جریان ارتباط برقرار می شوند. بیایید نگاهی به سه جهت و نوع مختلف کانال های ارتباطی مورد استفاده داشته باشیم.

ارتباط عمودی

شکل 1. ارتباطات رو به پایین و رو به بالا

ارتباطات عمودی را می توان به دو دسته تقسیم کرد: ارتباط رو به پایین و ارتباطات رو به بالا.

ارتباط رو به پایین

ارتباطات رو به پایین از بالاتر از سازمان تا کارمندان پایین تر در سلسله مراتب سازمانی ، در جهت نزولی است. این ممکن است پیامی از مدیرعامل و CFO به همه زیردستان آنها ، زیردستان آنها و غیره باشد. این ممکن است یک یادداشت چسبنده روی میز شما از مدیر باشد. هر چیزی که از یک عضو رتبه بالاتر یا گروهی از سازمان به یک فرد رتبه پایین تر سفر کند ، ارتباطات سازمانی رو به پایین در نظر گرفته می شود.

از ارتباطات رو به پایین ممکن است برای برقراری ارتباط استراتژی سازمانی جدید استفاده شود ، وظایفی را که باید به اتمام برسند ، برجسته کند ، یا حتی می تواند یک جلسه تیمی باشد که توسط مدیر آن تیم اداره می شود. کانال های مناسب برای این نوع ارتباطات ، مبادلات کلامی ، دقیقه و برنامه های جلسات ، یادداشت ها ، ایمیل ها و حتی اخبار اینترانت است.

ارتباط صعودی

ارتباطات رو به بالا از یک گروه به گروه دیگر که در سطح بالاتری در سلسله مراتب سازمانی قرار دارد ، جریان می یابد. غالباً ، این نوع ارتباطات در مورد مشکلات فعلی یا حتی پیشرفت در اهداف ، به رهبران سازمانی بازخورد می دهد.

احتمالاً جای تعجب ندارد که "مبادلات کلامی" به عنوان یک کانال مشترک برای این نوع ارتباطات کمتر یافت می شود. مطمئناً بین مدیران و زیردستان مستقیم آنها کاملاً متداول است ، اما بین یک کارگر خط و مدیرعامل کمتر رایج است. با این حال ، ارتباط بین خط مقدم و رهبری ارشد همیشه تسهیل می شود. کانال های ارتباطات صعودی نه تنها شامل یک تالار شهر تالار است که در آن کارمندان می توانند شکایات هوایی کنند ، بلکه گزارش های مربوط به اطلاعات مالی ، گزارش های پروژه و موارد دیگر را نیز گزارش می کنند. این نوع ارتباطات باعث می شود مدیران در مورد پیشرفت شرکت و نحوه احساس کارکنان آگاه شوند و اغلب ایده هایی را برای پیشرفت در اختیار مدیران قرار می دهد.

ارتباط افقی

هنگامی که ارتباط بین افراد در همان سطح سازمان صورت می گیرد ، مانند دو بخش یا بین دو همسالان ، ارتباطات افقی (یا جانبی) نامیده می شود. ارتباط بین یک سازمان و فروشندگان ، تأمین کنندگان و مشتری های آن نیز می تواند ارتباط افقی در نظر گرفته شود.

شکل 2. ارتباط افقی

حتی اگر ارتباطات عمودی بسیار مؤثر باشد ، ارتباط افقی هنوز مورد نیاز و تشویق است ، زیرا باعث صرفه جویی در وقت می شود و می تواند مؤثرتر باشد-اگر مجبور بودید هر بار که می خواهید با یک همکار تماس بگیرید با سرپرست خود صحبت کنید! علاوه بر این ، ارتباطات افقی حتی در صورت ارائه اطلاعات عمودی صورت می گیرد: یک دستورالعمل از تیم ارشد از طریق سازمان ، هم توسط مدیران توضیح می دهد که اطلاعات را به زیردستان خود توضیح می دهند و هم توسط همه افرادی که در مورد بحث و به اشتراک گذاری اطلاعات به صورت افقی با همسالان خود توضیح می دهند.

همه سازمان ها برای تسهیل ارتباطات افقی خوب تنظیم نشده اند. سازمانی با ساختار سفت و سخت و بوروکراتیک - مانند یک سازمان دولتی - همه چیز را بر اساس زنجیره فرماندهی انجام می دهد و اغلب ارتباطات افقی دلسرد می شود. اشتراک همسالان محدود است. برعکس ، یک سازمان ارگانیک - که دارای یک ساختار سست و تصمیم گیری غیر متمرکز است - از ارتباطات افقی استفاده و تشویق می کند.

ارتباطات افقی مانند یک ویژگی بسیار مطلوب در یک سازمان به نظر می رسد و به درستی مورد استفاده قرار می گیرد. ادارات و مردم باید بین خودشان صحبت کنند و "مردان میانی" مدیریت عالی را قطع کنند تا کارها به طور مؤثر انجام شود. متأسفانه ، ارتباطات افقی همچنین می تواند اثربخشی ارتباطات رو به پایین را تضعیف کند ، به ویژه هنگامی که کارمندان برای انجام کارها به اطراف یا بالاتر از مافوق خود می روند ، یا اگر مدیران پس از این واقعیت متوجه شوند که اقدامات صورت گرفته است یا تصمیماتی بدون اطلاع آنها گرفته شده است.

سوال تمرین

اکنون که ما سه جهت را درک می کنیم که ارتباطات در آن می تواند سفر کند ، اجازه می دهیم به انواع ارتباطات و نحوه کار آنها در یک سازمان نگاهی بیندازیم.