چگونه شاخص ها ساخته می شوند

ساخت شاخص ها به طور معمول براساس انواع قوانین و اصول انجام می شود. آنها تعیین می کنند که چگونه یک شاخص عملکرد و عملکرد دارد. هر ارائه دهنده شاخص قوانین خاص خود را برای تعیین جهان شروع دارد. از نحوه انتخاب و وزن گیری ترکیبات در شاخص ، تا محاسبه مقادیر شاخص کل و بازده.

آموزش شاخص - آبی تیره

برای ساختن شاخص های کارآمد و مرتبط ، شما هم به دانش عمیق و هم به یک روش سیستماتیک و به خوبی تعریف شده نیاز دارید. برای مفید ماندن برای سرمایه گذاران ، شاخص ها به روز می شوند و مجدداً متعادل می شوند تا تغییرات در شرکت ها و بازارها را منعکس کنند. چند بار به نوع شاخص بستگی دارد.

آموزش شاخص - محتوای متن CH2

تعریف آنچه را شامل می شود

ساخت یک شاخص با تصمیم گیری در مورد نوع اوراق بهادار شروع می شود. یک شاخص می تواند شامل سهام ، درآمد ثابت ، املاک و مستغلات ، کالاها ، ارزها و حتی سایر سرمایه گذاری های جایگزین مانند سهام خصوصی و صندوق های پرچین باشد. ارائه دهنده فهرست همچنین ممکن است بخواهد روی یک زیر مجموعه تمرکز کند. به عنوان مثال ، در درآمد ثابت ، ممکن است اوراق قرضه دولت یا اوراق بهادار شرکت را هدف قرار دهد. ارائه دهندگان شاخص به طور معمول قوانین واضحی را در مورد واجد شرایط بودن برای ورود به سیستم تعیین می کنند ، توجه داشته باشید که بازارها و معیارهای ورود به سیستم ممکن است تکامل یابد.

توسعه معیارهای مناسب

یک ارائه دهنده شاخص ممکن است تا حد امکان اوراق بهادار در یک بخش بازار یا بازار باشد ، با دانستن اینکه این شاخص ممکن است در ایجاد یک محصول مالی استفاده شود. بنابراین ارائه دهنده شاخص معیارهای "سرمایه گذاری" را تدوین می کند. این راهی برای ارزیابی چگونگی یک سرمایه گذار به راحتی می تواند اوراق بهادار موجود در شاخص را خریداری و بفروشد.

این معیارها ممکن است به آنها مرتبط باشد که اوراق بهادار برای تجارت عمومی در دسترس باشد ، چه میزان معامله می شود و به راحتی می توان به آنها دسترسی پیدا کرد. آنها را می توان در انواع مختلف اوراق بهادار اعمال کرد ، اما صفات منحصر به فرد هر یک به طور معمول تفاوت هایی را به خود اختصاص می دهد.

در سهام ، که ابزارهای معامله شده عمومی هستند ، بیشتر معیارهای "سرمایه گذاری" مبتنی بر داده های به راحتی در دسترس است و برای محاسبه ساده تر هستند.

اوراق بهادار درآمد ثابت در مبادلات باز تجارت نمی کند ، به این معنی که قیمت آنها کمتر قابل مشاهده است و ممکن است به راحتی برای خرید در دسترس نباشند. آنها ممکن است معیارهای دیگری مانند:

• رتبه بندی اعتباری (معیاری از میزان قابل اعتماد بودن یک شرکت از نظر پرداخت بدهی)
• کوپن (سرمایه گذاران بهره در اوراق قرضه دریافت می کنند)
• بلوغ (طول وام) و اندازه (که معمولاً به عنوان بدهی گفته می شود)

به دست آوردن کارآیی و مقیاس از طریق چارچوب ها

برای کمک به اوراق بهادار گروهی و به دست آوردن کارآیی و مقیاس ، ارائه دهندگان شاخص ممکن است چارچوب ها و استانداردهای طبقه بندی را ایجاد و پیاده سازی کنند. مثلا:

• یک چارچوب طبقه بندی کشور ، برای اختصاص اوراق بهادار به بازاری که می تواند برای ایجاد شاخص های بازار ، منطقه ای یا جهانی استفاده شود
• یک چارچوب طبقه بندی بازار ، برای بازتاب توسعه اقتصادی و دسترسی به بازار هر کشور (به عنوان مثال ، یک بازار توسعه یافته ، نوظهور یا مرزی)
• طبقه بندی صنعت ، برای بازتاب فعالیت اصلی تجارت و کمک به ارائه دهنده شاخص ایجاد شاخص های خاص صنعت

چارچوب ها و استانداردها ممکن است برای جلوگیری از همپوشانی (شرکتهای طبقه بندی شده در بیش از یک دسته) و شکافها طراحی شوند (استاندارد ناقص است و از پوشش قرار گرفتن در معرض مورد نظر یا بخش بازار کم است). سرمایه گذاران نهادی ممکن است این ویژگی را هنگام شکل گیری و ارزیابی اوراق بهادار سرمایه گذاری مفید بدانند. اگر اطلاعات مضاعف یا از دست رفته وجود داشته باشد ، ممکن است تأثیر مضر داشته باشد.

فضای درآمد ثابت متنوع است و حتی چارچوب ها و دسته های بیشتری نیز دارد. ابزارهای درآمدی ثابت را می توان توسط شرکت ها ، دولت ها یا حتی مناطق یا شهرها صادر کرد و با استفاده از معیارهایی مانند رتبه بندی اعتباری گروه بندی شد.