تعریف سرمایه راه اندازی ، انواع و خطرات

کارول M. Kopp ویژگی هایی را در طیف گسترده ای از موضوعات برای سرمایه گذاری ، از جمله سرمایه گذاری ، امور مالی شخصی ، برنامه ریزی بازنشستگی ، مالیات ، مدیریت تجارت و توسعه شغلی ویرایش می کند.

جنت بری-جانسون یک CPA با 10 سال تجربه در حسابداری عمومی است و در مورد مالیات بر درآمد و حسابداری مشاغل کوچک می نویسد.

Kirsten Rohrs Schmitt یک ویراستار حرفه ای ، نویسنده ، تصحیح کننده و چکنده است. وی در زمینه امور مالی ، سرمایه گذاری ، املاک و مستغلات و تاریخ جهان تخصص دارد. در طول حرفه خود ، وی محتوای زیادی را برای مجلات و وب سایت های مصرف کننده بیشمار ، رزومه های ساخته شده و محتوای رسانه های اجتماعی برای صاحبان مشاغل نوشت و ویرایش کرده است و وثیقه ای را برای آکادمی و غیرانتفاعی ایجاد کرده است. کرستن همچنین بنیانگذار و مدیر بهترین ویرایش شما است. او را در LinkedIn و Facebook پیدا کنید.

سرمایه راه اندازی چیست؟

اصطلاح سرمایه گذاری راه اندازی به پول جمع آوری شده توسط یک شرکت جدید برای تأمین هزینه های اولیه خود اشاره دارد. کارآفرینانی که می خواهند سرمایه استارتاپی را جمع آوری کنند ، برای فروش این ایده باید یک برنامه تجاری محکم ایجاد کنند یا یک نمونه اولیه بسازند. سرمایه استارتاپ ممکن است توسط سرمایه داران سرمایه گذار ، سرمایه گذاران فرشته ، بانک ها یا سایر موسسات مالی تأمین شود و اغلب مبلغ زیادی پول است که شامل همه یا تمام هزینه های اصلی اصلی شرکت مانند موجودی ، مجوزها ، فضای اداری و توسعه محصول می شود.

غذای اصلی

• سرمایه استارتاپی پولی است که توسط یک کارآفرین برای تأمین هزینه های یک سرمایه گذاری جمع آوری می شود تا اینکه شروع به سودآوری کند.
• سرمایه داران سرمایه گذار ، سرمایه گذاران فرشته و بانکهای سنتی از منابع سرمایه گذاری راه اندازی هستند.
• بسیاری از کارآفرینان سرمایه گذاری سرمایه گذاری را ترجیح می دهند زیرا سرمایه گذاران آن انتظار ندارند بازپرداخت شوند تا زمانی که شرکت سودآور نشود.

سرمایه گذاری راه اندازی چگونه کار می کند

شرکت های جوانی که فقط در مرحله توسعه هستند ، استارتاپ نامیده می شوند. این شرکت ها توسط یک یا چند نفر تأسیس شده اند که عموماً می خواهند یک محصول یا خدمات را توسعه دهند و آن را به بازار عرضه کنند. جمع آوری پول یکی از اولین کارهایی است که یک استارتاپ باید انجام دهد. این تأمین مالی همان چیزی است که اکثر مردم از آن به عنوان سرمایه نوپا یاد می کنند.

سرمایه گذاری راه اندازی همان چیزی است که کارآفرینان برای پرداخت هزینه های مورد نیاز در ایجاد یک تجارت جدید از آن استفاده می کنند. این شامل پرداخت هزینه استخدام های اولیه ، به دست آوردن فضای اداری ، مجوزها ، مجوزها ، موجودی ، تحقیق و آزمایش بازار ، تولید محصول ، بازاریابی یا هر هزینه عملیاتی دیگر است. در بسیاری از موارد ، بیش از یک دور از سرمایه گذاری سرمایه گذاری برای به دست آوردن یک تجارت جدید از زمین مورد نیاز است.

اکثر سرمایه های نوپا توسط سرمایه گذاران حرفه ای مانند سرمایه داران سرمایه گذاری و/یا سرمایه گذاران فرشته به شرکتهای جوان ارائه می شود. منابع دیگر سرمایه راه اندازی شامل بانک ها و سایر موسسات مالی است. از آنجا که سرمایه گذاری در شرکت های جوان دارای ریسک زیادی است ، این سرمایه گذاران اغلب در ازای پول خود به یک برنامه تجاری محکم نیاز دارند. آنها معمولاً برای سرمایه گذاری خود سهام عدالت را در این شرکت دریافت می کنند.

سرمایه گذاری استارتاپ غالباً در دوره های مختلف بودجه به طور مکرر جستجو می شود زیرا تجارت توسعه می یابد و به بازار عرضه می شود.

دور نهایی بودجه ممکن است یک پیشنهاد عمومی عمومی (IPO) باشد که در آن شرکت سهام سهام خود را در بورس عمومی می فروشد. با این کار ، پول کافی برای پاداش سرمایه گذاران خود و سرمایه گذاری در رشد بیشتر شرکت جمع می کند.

انواع سرمایه راه اندازی

بانک ها سرمایه راه اندازی را در قالب وام های تجاری ارائه می دهند - روش سنتی برای تأمین اعتبار یک تجارت جدید. بزرگترین اشکال آن این است که کارآفرین موظف است پرداخت بدهی به علاوه بهره را در زمانی که ممکن است سرمایه گذاری هنوز سودآور نباشد ، شروع کند.

سرمایه گذاری از یک سرمایه گذار واحد یا گروهی از سرمایه گذاران یک گزینه جایگزین است. متقاضی موفق به طور کلی در ازای تأمین بودجه ، سهم شرکت را به دست می آورد. توافق بین ارائه دهنده سرمایه گذاری و کارآفرین تعدادی از سناریوهای ممکن ، مانند IPO یا خرید توسط یک شرکت بزرگتر را تشریح می کند و چگونگی بهره مندی سرمایه گذاران از هر یک را تعریف می کند.

سرمایه گذاران فرشته سرمایه داران سرمایه گذاری هستند که به عنوان مشاور مشاغل جدید رویکردی دست و پنجه نرم می کنند. آنها غالباً خودشان کارآفرینان موفقی هستند که از برخی از سود خود برای شرکت در شرکت های تازه کار استفاده می کنند و به عنوان مربی تیم مدیریتی آن خدمت می کنند.

سرمایه راه اندازی در مقابل سرمایه بذر

اصطلاح سرمایه راه اندازی اغلب به صورت متناوب با سرمایه بذر استفاده می شود. اگرچه ممکن است یکسان به نظر برسند ، اما تفاوتهای ظریف بین این دو وجود دارد. همانطور که در بالا ذکر شد ، سرمایه گذاری استارتاپ معمولاً از سرمایه گذاران حرفه ای حاصل می شود. از طرف دیگر ، سرمایه بذر غالباً توسط تماس های نزدیک و شخصی بنیانگذار (های) استارتاپ مانند دوستان ، اعضای خانواده و سایر آشنایان ارائه می شود. به همین ترتیب ، سرمایه بذر یا پول بذر ، همانطور که گاهی اوقات نامیده می شود - به طور معمول مبلغ متوسط تری است. این تأمین مالی معمولاً کافی است تا به بنیانگذار (ها) اجازه دهد یک برنامه تجاری یا نمونه اولیه ایجاد کند که باعث ایجاد علاقه به سرمایه گذاران سرمایه گذاری شود.

مزایا و مضرات سرمایه راه اندازی

سرمایه داران سرمایه گذاری موفقیت بسیاری از بزرگترین شرکت های اینترنتی امروز را تحقق بخشیده اند. Google ، Meta (قبلاً فیس بوک) و Dropbox All در سرمایه گذاری شروع به کار کردند و اکنون نام آنها را تأسیس کرده اند. سایر سرمایه گذاری های دارای سرمایه گذاری با نام های بزرگتر به دست آمد-Microsoft Github را خریداری کرد ، سیسکو AppDynamics را خریداری کرد و متا اینستاگرام و واتس اپ را به دست آورد.

اما ارائه سرمایه های راه اندازی شرکت های جوان می تواند یک تجارت پرخطر باشد. پشتیبانان امیدوارند که پیشنهادات به عملیات پرسود تبدیل شود و به خاطر حمایت از آنها به آنها پاداش دهد. بسیاری از آنها این کار را نمی کنند ، و کل سهام سرمایه داری سرمایه گذاری از بین می رود. براساس یک مطالعه دانشکده بازرگانی هاروارد در سال 2011 ، حدود 30 ٪ تا 40 ٪ از کل استارتاپ های پتانسیل بالا به انحلال ختم می شوند. معدود شرکت هایی که در مقیاس تحمل و رشد می کنند ممکن است عمومی شوند یا ممکن است این عملیات را به یک شرکت بزرگتر بفروشند. این هر دو سناریوی خروج برای سرمایه داری سرمایه گذاری است که انتظار می رود بازده سالم سرمایه گذاری (ROI) را فراهم کند.

این معمولا گزینه مناسبی نیست. به عنوان مثال ، یک شرکت ممکن است یک پیشنهاد خرید که زیر هزینه سرمایه گذاری سرمایه گذاری شده است یا سهام ممکن است در IPO خود فرو رود و هرگز ارزش مورد انتظار خود را بازیابی نکند. در این موارد ، سرمایه گذاران برای پول خود بازده ضعیفی کسب می کنند.

برای یافتن بدنام ترین بازنده های Venture Capital ، باید در اواخر قرن بیست و یکم به شلوار داتکام برگردید. نام ها فقط به عنوان خاطرات زندگی می کنند: theglobe.com ، pets.com و etoys.com ، برای نامگذاری چند. نکته قابل توجه ، بسیاری از بنگاه هایی که این سرمایه گذاری ها را تحت تأثیر قرار می دهند نیز تحت تأثیر قرار گرفتند.