انتشارات

پنج موردی که باید در نظر بگیرید که آیا یک خریدار در حال تأمین مالی خرید شما است

معاملات خرید و فروش مشاغل به ندرت کلیه معاملات نقدی است. مهم نیست که ساختار معامله ، استفاده از تأمین اعتبار برای مصرف خرید ، ابعاد جدیدی را ایجاد می کند و لایه های پیچیدگی را که نیاز به بررسی و تجزیه و تحلیل اضافی توسط یک فروشنده متمایز (یا اصول اولیه آن) ایجاد می کند. در این مقاله برخی از ملاحظات اصلی در چنین مواردی برجسته شده است.

1. اگر فروشنده در حال تأمین اعتبار تمام یا بخشی از خرید باشد ، فروشنده باید مانند یک بانکدار عمل کند. تأمین اعتبار برای تأمین بودجه خریدهای تجاری می تواند توسط فروشنده ، صاحبان آن ، شخص ثالث غیرمجاز مانند بانک یا هر ترکیبی از موارد فوق تأمین شود. انگیزه های فروشنده تأمین مالی می تواند متفاوت باشد (هیچ وام دهنده شخص ثالث در دسترس ، یک فرصت سرمایه گذاری ، تعویق مالیات) ، اما در پایان ، اگر فروشنده در حال دریافت فوری قیمت خرید باشد تا وام را برای همه یا بخشی تهیه کنداز قیمت خرید ، فروشنده باید به عنوان یک معامله جداگانه به تأمین اعتبار نزدیک شود و از خریدار ، اصولگرایان و تجارت جدید مراقبت کند. در حالت ایده آل ، معامله وام مانند "وام بانکی" مستند می شود (یعنی با توافق نامه وام حاوی نمایندگی ها ، ضمانت نامه ها و میثاق ها ، سفته و سایر اسناد امنیتی) و با وثیقه تأمین می شود و برای خرید کامل در برابر خریدار و فراهم می شود. اصولگرایان آن ، به عنوان وام گیرندگان مستقیم یا ضامن. البته این شرایط با مشخصات و اصول معاملات اساسی (به عنوان مثال ، نیروهای بازار ، مذاکره اهرم طرفین و شرایط پیرامون فروش و غیره) تعیین می شود.

هنگامی که شرایط ضمانت کند ، یک خریدار ممکن است سعی کند حق تعطیل را علیه یک وام دهنده به دلیل نقض ادعا در مورد توافق نامه خرید ، اعم از این که در اسناد مورد توجه قرار گیرد ، تحمیل کند. بنابراین ، فروشندگان باید بدانند که تأمین مالی فروشنده دفاع بالقوه را برای بازپرداخت ایجاد می کند که معمولاً در معاملات وام تجاری با بودجه معمولی وجود ندارد.

2. اگر فروشنده در حال تأمین اعتبار تمام یا بخشی از خرید باشد و یک بانک در حال تأمین اعتبار باشد ، این بانک به طور معمول بازپرداخت می شود. در معاملات که خریدار به دنبال تأمین اعتبار شخص ثالث (به عنوان مثال ، یک بانک) و تأمین اعتبار از فروشنده است ، این بانک معمولاً نیاز دارد که فروشنده حق خود را برای بازپرداخت به عنوان شرط تأمین اعتبار بانک وام در وام در اختیار داشته باشد. بسته شدن معاملهبانک باتجربه یا با نمایندگی نیاز دارد که وام دهنده فروشنده به موجب توافق نامه فرعی که وام دهنده موافقت خود را با محدودیت های حق بازپرداخت فروشنده موافقت می کند و در یک انحلال ، وام دهنده را دریافت نمی کند. هرگونه پرداخت تا زمانی که بانک به طور کامل بازپرداخت نشده باشد. غالباً این توافق نامه ها وام گیرنده را به پرداختهای فقط بهره بر روی وام فروشنده محدود می کنند و مستلزم آن است که وام دهنده فروشنده اقدامات اجرای قانون را علیه وام گیرنده یا ضامن انجام ندهد تا اینکه بانک فرصت کافی برای انجام این کار داشته باشد. بخش عمده ای از قیمت خرید که توسط بانک تأمین می شود ، احتمال دارد که بانک به دنبال کنترل و محدود کردن بازپرداخت وام فروشنده باشد. اتفاقاً ، درآمد حاصل از آن توسط بانک ها به عنوان نوعی تأمین مالی فروشنده مشاهده می شود که باید به طور رسمی تابع شوند.

3. یک وام دهنده شخص ثالث برای ایجاد وام به خریدار به احتمال زیاد نیاز به نوشتن و کوشش در تجارت فروشنده دارد. در این مواقع وام دهنده از منظر دقیق به مجموعه دوم چشم تبدیل می شود و می تواند پیشرفته تر از وام گیرنده آنها باشد ، بنابراین به طور بالقوه موضوعات جدید و اضافی و افزایش هزینه های معامله را افزایش می دهد. با فرض اینکه حمایت های مناسب وجود داشته باشد (یعنی توافق نامه های محدود کننده افشای و غیره) ، یک فروشنده نباید به وام دهنده شخص ثالث اعتراض کند که مواد دقیق و دقیق را بررسی می کند. چنین کوشش و سوالات به طور کلی باید "در پشت صحنه" با درخواست ها و الزامات هدایت شده از طریق خریدار و مشاوره آن انجام شود (به جز در مورد توافق نامه فرعی که در شماره 2 که در بالا به آن اشاره شده است ، بیشترین کارآیی بین فروشنده و سوم استوام دهنده حزب). 4- فروشنده علاقه ای به تعیین قدرت تعهد وام دهنده شخص ثالث برای وام دارد. اگر معامله ای را نمی توان از طریق تأمین اعتبار شخص ثالث از بودجه خرید غایب استفاده کرد ، فروشنده باید از تعهد وام دهنده شخص ثالث برای تأمین بودجه خریدار در معامله سؤال کند و تأیید کند. وام دهندگان به خوبی ارائه می دهند که تعهدات الزام آور و غیرقابل برگشت را برای تأمین اعتبار معاملات ارائه می دهند و غالباً از نشانه های علاقه یا برگه های غیر الزام آور و غیر امضاء استفاده می کنند. در معاملات مربوط به شرکت های سریال با منابع بودجه تکرار تجاری ، شرایط تأمین مالی اولیه ممکن است از طریق تماس های تلفنی و ایمیل تعیین شود. در صورت وجود اهرم ، یک فروشنده باید یک خریدار تأمین مالی را برای به دست آوردن نامه تعهد و تعهد امضاء شده از یک منبع وام با سرمایه دار به دست آورد. در حالی که بانک ها به طور معمول نامه تعهد را صادر نمی کنند که یک وعده هوایی و ناگسستنی برای وام دادن فراهم می کند ، بانک باید مایل باشد خود را به هم متصل کند تا وام را در پارامترهای خاص خاص ایجاد کند و در شرایطی تغییر مادی کند. نیاز به یا حمایت از پیشنهاد با یک خریدار بالقوه که در این شرایط تعهد الزام آور دارد ، به جلوگیری از اتلاف وقت و منابع پیگیری معامله ای که فاقد سرمایه مورد نیاز برای بسته شدن است ، کمک می کند. 5- اگر فروشنده به عنوان بخشی از معامله (یعنی سهام عدالت) به خریدار علاقه مند شود ، شرایط تأمین مالی شخص ثالث احتمالاً اهمیت دارد. شرایط تأمین مالی کسب ، به طور همواره محدودیت هایی را برای تجارت اعم از عملیاتی و استراتژیک ایجاد می کند.

فروشنده ای که قبلاً با میثاق وام محدود نبود ، ممکن است از وسعت کنترل هایی که برای تجارت پس از بسته شدن کار می کند ، شگفت زده شود. به عنوان مثال ، اسناد وام ممکن است سود سهام ، توزیع به صاحبان مشاغل ، پرداخت درآمد یا در برخی موارد ، پاداش های اشتغال را محدود یا ممنوع کند. در معاملات خاص ، وام دهنده شخص ثالث ممکن است قصد داشته باشد که فروشنده ضامن تأمین مالی کسب و سایر بدهکاری خریدار به وام دهنده باشد. به همین ترتیب ، ضروری است که فروشنده ساختار و رویکرد وام دهنده شخص ثالث را در اسرع وقت در روند فروش درک کند.