ارزهای رمزنگاری شده - آینده پول؟

در سال 2009 ، هنگامی که Whitepaper Bitcoin بیرون آمد ، این ایده واضح بود: نیاز به ایجاد یک سیستم ارز غیر متمرکز وجود داشت که باعث می شود "توده ها" از شرکت بانک های مرکزی و سایر موسسات مالی آزاد شود.

بیت کوین متولد شد و به ارز مردم تبدیل شد و به طور مؤثر فیات را به ارز دولت تبدیل کرد. تقریباً یک دهه بعد ، بیت کوین محبوبیت جهانی را افزایش داده و بیش از 1500 سکه دیگر مبتنی بر blockchain را به دنیا آورده است.

دیجیتالی شدن پول اجتناب ناپذیر است ، و از قضا دولت ها (که بزرگترین تهدید برای بیت کوین و سایر رمزنگاری ها بوده اند) اکنون به دنبال صدور ارزهای رمزپایه خود هستند.

ارزهای رمزنگاری ملی

اگر دهه اول cryptocurrency در مورد اتخاذ و مقررات باشد ، روند دهه آینده قول می دهد در مورد ارزهای رمزنگاری ملی باشد.

مانند سایر رمزنگاری ها ، ارزهای رمزنگاری شده ملی مبتنی بر فناوری لجر قابل توزیع (blockchain) است ، اما آنها توسط دولت های ملی صادر و پشتیبانی می شوند.

تنها مسئله در مورد ارزهای ملی عدم تمرکز است زیرا به طور طبیعی ، دولت ها تمایلی به از دست دادن کنترل سیستم پولی ندارند.

اما در حالی که ارزهای رمزنگاری شده ملی یکی از جذابیت های اصلی فناوری blockchain را شکست می دهد ، آنها همچنین راه را برای یک محیط پولی کارآمد تر هموار می کنند.

ونزوئلا و ارزهای رمزنگاری شده

برخی از بانکهای مرکزی در قدردانی از مزایای و پتانسیل های بزرگ فناوری blockchain ، در آستانه انتشار ارزهای رمزنگاری شده خود قرار دارند ، در حالی که بسیاری دیگر مهلت های قطعی را برای پروژه های خود تعیین کرده اند.

هرچند ونزوئلا اولین کسی بود که اقدام به اقدام به انتشار Crypto پترو در فوریه 2018 کرد. Cryptocurrency Petro برای به حداقل رساندن تأثیر تحریم های ایالات متحده بر کشور و همچنین برای افزایش دسترسی به بودجه بین المللی و تکمیل ارز آزاد ونزوئلا بولیوار معرفی شد. بشر

این پترو به گونه ای طراحی شده است که از منابع طبیعی ونزوئلا از منابع طبیعی مانند نفت ، گاز ، الماس و طلا حمایت شود.

پترو در ماه مه سال 2018 هنگامی که رئیس جمهور این کشور اعلام کرد که یک بانک جوانان تأسیس می شود ، از حمایت ملی برخوردار شد که به طور انحصاری با استفاده از cryptocurrency ملی تأمین می شود.

ارزهای ایران و رمزنگاری

کشور دیگری که از ونزوئلا الهام گرفته است ، ایران است که به طور تصادفی ، همچنین با تحریم هایی از سوی ایالات متحده روبرو است که تهدید به فلج کردن اقتصاد وابسته به منابع آن می شود.

بانک مرکزی ایران دو ماه پیش اعلام کرد که قصد دارد برنامه هایی را برای راه اندازی رمزنگاری خود با حمایت ریال ایران انجام دهد.

تحریم های ایالات متحده به این معنی است که ایران از سیستم های پرداخت بین المللی کاهش می یابد ، اما رمزنگاری که از فناوری blockchain استفاده می کند ، به کشور کمک می کند تا انتقال وجوه را در سراسر جهان تسهیل کند.

سایر کشورهایی که در مراحل پیشرفته راه اندازی ارزهای رمزنگاری شده خود هستند شامل ژاپن ، سوئد ، روسیه ، اسرائیل ، تونس ، سنگال و استونی هستند.

آینده ارزهای رمزپایه

واضح است که ارزهای رمزنگاری شده ملی در آینده نزدیک یک روند غالب خواهد بود. اما این با برخی از جوانب مثبت و منفی همراه است. از نظر توزیع ارز ، رمزنگاری Cryptocurrency ایمن و توزیع ساده تر از پول نقد سنتی است.

ارزهای رمزنگاری شده ملی همچنین امکان تسویه سریع تر پرداخت ها و هزینه های بالقوه ، حتی ارزان تر معامله را فراهم می کند. با این وجود ، یک ارز دیجیتال مبتنی بر blockchain برخی معایب را با خود همراه دارد.

برای راه اندازی یک cryptocurrency ملی نیاز به سرمایه گذاری قابل توجهی دارد ، که ممکن است استفاده قابل توجیهی از پول مالیات دهندگان نباشد. یک نقطه ضعف دیگر مجوز پرداخت آهسته خواهد بود ، چیزی که به طور مداوم در دنیای رمزنگاری نوآوری می شود. اما چنین آزادی زمانی با یک رمزنگاری ملی وجود نخواهد داشت که به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد. استفاده ناکارآمد از برق برای پرداخت های کوچک نیز عامل دیگری است که باید در نظر بگیرید.

حرف آخر

در نهایت ، بانکهای مرکزی موظفند با استفاده کارآمد از سیاست پولی خود ، ثبات مالی را تضمین کنند. ارزهای رمزنگاری شده ملی فقط دستیابی به این هدف را برای بانکهای مرکزی آسانتر می کند زیرا سیاست پولی به طور مستقیم به بنگاه ها و خانوارها منتقل می شود.

از آنجا که فناوری blockchain به پیشرفت خود ادامه می دهد ، فقط به این معنی است که ارزهای رمزنگاری شده ملی به حل محدودیت های فعلی سیستم پولی معمولی ادامه خواهند داد. همچنین ، پست ما را در مورد نحوه عملکرد cryptocurrency به طور کلی بررسی کنید.