علامت موج دار

علائم موج دار در یک رسوب مشخصه رسوب مواد معدنی در آب کم عمق است و توسط نیروهایی مانند نیروهای مرتبط با موج یا نیروهای مرتبط با باد ایجاد می شود که موج های شن و ماسه را مطابق با علائم دیده شده در شن و ماسه ساحل یا پایین می گذارنداز یک جریان کم عمق

اصطلاحات مرتبط:

زنگوله اطلاعات

درباره این صفحه

ریخته گری ، شکل گیری نیمه جامد و تشکیل فلز داغ

5. 02. 5. 4. 5 نقص سطح

یک علامت موج دار ، مانند نمونه ای که در شکل 19 نشان داده شده است ، یک نقص سطح معمولی است (139). ظاهر یک علامت موج دار متناوب براق و کسل کننده است همانطور که در شکل 19 (a) و 19 (b) نشان داده شده است. مکانیسم وقوع علامت موج دار به صورت شماتیک در شکل 20 نشان داده شده است که در آن نوسان منیسک در نیش بین نوک و رول علت به نظر می رسد. نوسان منیسک تحت تأثیر سرعت غلتک و سر ذوب در جعبه سر قرار دارد و بنابراین با افزایش سرعت غلتک ، پیشرفت کلی وجود دارد. تماس بین مذاب و غلتک در خطوط سفید بدتر می شود (شکل 19) و میزان خنک کننده در خطوط سفید پایین تر می شود. با افزایش سرعت غلتک ، عرض و فاصله بین خطوط سفید گسترده تر می شود. ضخامت در خطوط سفید معمولاً نازک تر از ناحیه باقی مانده است و پاک کردن کامل علائم موج دار با نورد سرد دشوار است.

بیشتر بخوانید در پایین حرکت کنید URL: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/b9780080965321005033

رسوبات ، مخازن و سپرده ها

3. 17 نشانگر رسوب دیگر

علائم موج دار در اثر جاری شدن آب روی رسوبات گشاد ایجاد می شود که با حرکت رسوب با جریان ، فرم های بستر را ایجاد می کند. اشکال تختخواب با سرعت جریان و اندازه رسوب مرتبط است ، در حالی که موج دار مشخصه رسوب آب کم عمق است و همچنین می تواند در اثر باد شدن بر روی سطح ایجاد شود. موج ها معمولاً در سنگهای رسوبی حفظ می شوند و موج های نامتقارن جهت جریان را نشان می دهند ، با شیب شیب دار در جهت پایین. موج های حفظ شده در سنگهای باستانی همچنین می توانند شاخص هایی از جهت بالا/پایین در رسوب اصلی باشند و موج های متقارن در نتیجه انرژی ثابت آب (موج) در نوسان به جلو و عقب شکل می گیرند. علائم موج دار متقارن در محیط هایی رخ می دهد که یک حرکت مداوم پشت و عقب آب وجود دارد. از چنین علائم موج دار هنوز هم می توان به عنوان شاخص های بالا و پایین استفاده کرد.

شاخص های دیگری از محیط رسوبی وجود دارد که اطلاعاتی را در مورد محیط رسوبی به زمین شناس ارائه می دهد. به عنوان مثال ، ترک های گلی نتیجه خشک شدن رسوب مرطوب در سطح زمین است. ترک ها به دلیل کوچک شدن رسوب در هنگام خشک شدن شکل می گیرند. هنگامی که در سنگ وجود دارد ، آنها نشان می دهند که سطح در سطح زمین در معرض قرار گرفته و سپس به سرعت دفن شده است. علائم تنها فلوت هایی هستند که در رسوبات نرم فرسایش می شوند که می توانند با گل پر شوند. هر دو فلوت و کست های حاصل (بازیگران فلوت) را می توان در سنگ حفظ کرد. علائم باران چاله ها (یا دهانه های ریز) است که با باران باران ایجاد می شود. در صورت وجود ، این نشان می دهد که رسوب درست قبل از دفن در معرض سطح زمین قرار گرفته است. فسیل ها بقایای موجودات زنده یک بار هستند و یک شاخص مهم و منطقی دقیق از محیط رسوب را ارائه می دهند.

Rock Color همچنین نمای کلی از نوع و زمان محیط رسوبی را ارائه می دهد. به عنوان مثال ، مواد معدنی سولفید به همراه مواد آلی دفن شده به سنگها رنگ تیره می بخشند و رسوب را در یک محیط کاهش نشان می دهند. رسوب در محیط اکسید کننده ، اکسیدهای آهن با رنگ قرمز ایجاد می کند و اغلب نشانگر رسوب در یک محیط غیر ماری است و چنین سنگهای رنگی قرمز اغلب به عنوان تختخواب قرمز گفته می شود.

بیشتر بخوانید در پایین حرکت کنید URL: https://www.scienceirect.com/science/article/pii/b9780128499061000035

پالئوزوئیک اولیه اوایل خاورمیانه

توالی Kaskaskia در ایران

تشکیل پاده (اوایل Devonian).

تشکیل در ایران مرکزی از حدود 492 متر (1614 فوت) از clastics تشکیل شده است که به طور همزمان سازند Niur را پوشانده است. ماسه سنگ تختخواب ، علائم موج دار و سایر ساختارهای رسوبی را نشان می دهد و سیمان آرگیل ، دولومیتی یا آهکی دارد (روتنر و همکاران ، 1968). شیل قرمز ، قرمز و یک باند 3-5 متر (10-16 فوت) از دولومیت به خوبی پرکار وجود دارد. تماس با دولومیت پوشاننده سیبزار غیرقابل توصیف است.

تشکیل سیبزار (Devonian میانه).

این سازند شامل حدود 100 متر (328 فوت) دولومیت های آهکی ، سنگ آهک دولومیتی و شنی ، سنگ آهک تبلور یافته است (Stocklin ، 1972). تماس با Padeha زیربنایی قابل تنظیم است و با انتقال به سازند بحرام در بالا منتقل می شود.

سازند بحرام (دونون میانی/گیتیان-فرسنی).

در ایران مرکزی (شکل 5. 2) یافت می شود ، این سازند شامل بیش از 300 متر (984 فوت) از سنگ آهک خاکستری و سیاه ، به خوبی بستر ، تا حدی دولومیتی است که با شیل سبز در هم تنیده شده است. این ماده حاوی جانوران مرجان ها ، براکیوپودها ، گاستروپودها و کرینوئیدها (Stocklin ، 1972) است و رابطه ای قابل مطابقت با سازند اصلی سیبزار و تشکیل پوشاننده شیشتو را نشان می دهد.

تشکیل Geirud (اواخر Devonian-Early Permian).

سازند Geirud در کوههای Alborz (شکل 5. 2) محصولات زراعی (شکل 5. 2) و توسط Assereto (1963 ، 1966) به چهار عضو ، از بالا به پایین ، به شرح زیر تقسیم شده است:

تختخوابهای Geirud با یک تماس تیز و غیرقابل تشخیص در سنگ آهک سازند MILA استراحت می کنند و توسط بند سازنده Dorud کاملاً غیرقابل توصیف هستند.

بیشتر بخوانید در پایین حرکت کنید URL: https://www.scienceirect.com/science/article/pii/b9780444824653500061

مخازن و مایعات مخزن

2. 5 ساختار

ساختار رسوب (از جمله شناسایی هندسه تختخواب ، هواپیماهای بستر ، تماس بین تختخوابها و جهت گیری هواپیمای بستر) یک عنصر مهم فرآیند رسوبی است زیرا نوع ساختار ممکن است در شناسایی محیط اصلی رسوبی کمک کند. درک ساختار رسوبی همچنین یک مؤلفه مهم در بهینه سازی فعالیت های توسعه میدانی است زیرا هندسه و ابعاد بستر ممکن است بر تداوم عمودی و جانبی تأثیر بگذارد که به نوبه خود ، فاصله خوبی را دیکته می کند و نوع معماری چاه را دیکته می کند. به عنوان مثال ، ناهمگونی عمودی قابل توجه ممکن است تعیین کند که چاه های افقی چگونه گاز طبیعی یا روغن خام را بازیابی می کنند.

جنبه های دیگر ساختار رسوب ، تا آنجا که نتیجه تفاوت در ساختار سطح (ظاهر) رسوب است (i) علائم موج دار ، (ب) ترک های گل. علائم موج دار در یک رسوب مشخصه رسوب مواد معدنی در آب کم عمق است و توسط نیروهایی مانند نیروهای مرتبط با موج یا نیروهای مرتبط با باد ایجاد می شود که موج های شن و ماسه را مطابق با علائم دیده شده در شن و ماسه ساحل یا پایین می گذارنداز یک جریان کم عمقبنابراین ، موج دار از این نوع می تواند اطلاعات مربوط به شرایط رسوب را در هنگام رسوب رسوب ارائه دهد. ترک های گل علائم دیگری را ارائه می دهند که راهنمای محیطی است که در آن رسوبات تشکیل شده است. ترک های گل که ناشی از خشک شدن رسوب مرطوب در پایین دریاچه های خشک شده ، حوضچه ها یا تختخواب های جریان است. ترک های گل ممکن است اشکال چند طرفه (چند ضلعی) باشد که ظاهری از نوع لانه زنبوری را در سطح BCH یا ماسه جریان نشان می دهد. اگر این علائم در سنگهای رسوبی حفظ شود ، این پیشنهاد وجود دارد که ماده اصلی در دوره های متناوب سیل و خشک شدن قرار گرفته است. بتن ها توده های کروی یا مسطح سنگ هستند که در برخی از سازندهای شیل (اما نه همه) یا در برخی از سازندهای سنگ آهک محصور شده اند و به طور کلی سخت تر از سنگی هستند که آنها را محصور می کنند. بتن ها به طور معمول نشانگر این هستند که سنگ نرم تر محیط زیست از بین می رود و از بتن های سخت تر دست نخورده تر می شود.

بنابراین ، درک تاریخ رسوبی مخزن از نظر پیش بینی رفتار تولید بلند مدت از اهمیت برخوردار است.

بیشتر بخوانید در پایین حرکت کنید URL: https://www.scienceirect.com/science/article/pii/b9780128133156000038

پایان پالئوزوئیک و مزوزوئیک اولیه خاورمیانه

قسمت بالای چرخه Absaroka (Triassic)

دنباله Absaroka پایین در تریاس توسط قسمت فوقانی دنباله دنبال شد ، که در واقع در ژوراسیک اولیه (Hettangian) به پایان رسید. بنابراین ، بخش عمده این تاریخ تاریخ تریاس است. در Triassic خاورمیانه ، اگرچه در همه جا قابل تشخیص نیست ، سه بخش کلاسیک یک مرحله رگرسیون اولیه قابل تشخیص است: بنگاه اصطلاحات اروپایی ، یک مرحله تجاوز کننده معادل Muschelkalk و رگرسیون نهایی معادل Keuper به عنوان دنباله Assarokaبه پایان رسید. مراحل موجود در این تاریخ پالئوگرافیک را می توان از طریق گسترش و انقباض دنباله ای از کمربندهای رخساره در سراسر سکوی عربی تشخیص داد. در طی مراحل رگرسیون ، رخساره های تحت سلطه Clastics به سمت شرق و شمال از سپر عرب گسترش می یابد ، فقط برای انقباض در هنگام تجاوز. اگرچه سپر منبع اصلی رسوبات سرپوشیده بود ، اما شرایط به گونه ای بود که منبع رسوب محدود می شد و مواد درشت به طور کلی وجود ندارد.

در بخش قبل ، با استفاده از نامهای رسمی که به رخساره های مختلف داده شده است ، از جانشینی چینه شناسی داده شده است. با این حال ، در بحث در مورد paleogeography در تلاش برای ادغام این تغییرات ، دنباله ای از رخساره ها تعریف شده است که می تواند برای کل منطقه اعمال شود. نام های تشکیل ممکن است در صورت لزوم به منظور شفافیت در بحث در مورد تغییرات محلی در تاریخ کلی پالئوگرافیک معرفی شود. این تاریخ توسط موریس (1980) و شریف (1983) و بربریان و کینگ (1981) مورد بحث قرار گرفته است ، اگرچه نویسندگان دوم توجه خود را عمدتاً به ایران و مناطق بلافاصله به جنوب غربی محدود کردند. نقشه های نشان دهنده این حساب به طور کلی مشابه هستند.

در اوایل تریاس (شکل 6. 62) ، هجوم Clastics از Paleohighs و سپر عرب افزایش یافت و سکوی کربنات به یک کمربند باریک و باریک در منطقه خلیج فارس محدود شد. این هجوم در طول تریاس میانه کاهش یافته است (شکل 6. 63) ، و یک سکوی تبخیر کربنات که نشان دهنده تأثیر شرایط جزئی و دریایی باز در شمال است ، بخش اعظم حوضه را اشغال کرده است. Triassic اواخر تحت سلطه Clastics Fluviatile و ساحلی قرار گرفت (شکل 6. 64). هیچ رسمیت بر روی قوس قطر که از قطر به خلیج عرب مرکزی و ایران ساحلی گسترش یافته است ، ثبت نشده است. شرایط محدود و محدود در قسمت شمالی حوضه میانه Eastte غالب بود.

نه کمربند لیتوفاسی اصلی به رسمیت شناخته شده است ، اگرچه تفاوت بین برخی از رخساره ها اندک است. از آنجا که یکی از رخساره ها به مرحله بعدی می رسد ، شناسایی اختلافات کوچک و موقعیت مرزها بین کمربندها می تواند مشکلاتی را ایجاد کند (شکل 6. 65) (به SHARIEF ، 1982 مراجعه کنید):

دنباله رگرسیون تریاس اولیه با جایگزینی رسوبات پرمین ، که عمدتا کربناتها بودند ، توسط ماسه سنگ های ناعادلانه ، سیلتستون و گل سنگ در هم تنیده شده با کربنات هایی که در سکوهای عربستان به اندازه شرق خلیج عرب شمالی گسترش می یابد ، مشخص می شود. آنها روند تأسیس شده در اواخر پرمین را ادامه می دهند. رخساره ها ، از طریق بروز بقایای گیاهی گاه به گاه ، ساختارهای رسوبی و وجود شیل گچ ، نشان می دهد که رسوبات قاره ای قاره ای به سپرده های تالاب و مسطح مسطح منتقل می شوند (لیتوفاسی های 1 و 2). در جنوب و شمال ، این رسوبات خط ساحلی تالاب ، جزر و مدی ، بخش بالاتری از ماسه سنگ را نشان می دهد (لیتوفاسی های 3). در اطراف قطر و عمان مرکزی ، جایی که آب کم عمق وجود داشت ، اما در یک منطقه از منبع رسوب دور تر ، نسبت گل آهک و سنگ آهک آنهیدریتیک در لیتوفاسی ها افزایش یافته است (لیتوفاسی های 4). باقیمانده این سکو ، از جمله بخش اعظم ایران ، منطقه ای از رسوب کربنات قفسه کم عمق دریایی بود. محیط بازتر توسط کربناتها با یک جانوران برقی و مارین باز مشخص شد (لیتوفاسی 5). نزدیک به منطقه قاره ، در شرایط کمی آب کم عمق ، برخی از مارل و شیل در هم تنیده شده اند ، و برخی از سنگ آهک دولومیتی است (سنگهای 6). قسمتهای عمیق تر و پایه قفسه کربنات با سنگ آهک ریز و درشت ، آرگیل و شیل سیاه مشخص می شود (لیتوفاسی های 7 و 8). در شمال شرقی ایران ، وقوع شیل های ضخیم ، درهم تنیده ، ماسه سنگ و آوار آتشفشانی ، رخساره های معمولی پرواز تتیان (لیتوفاسی 9) ، حوضه به سرعت در بین بخش بسته شدن ایرانی های صفحه عرب و صفحه اوراسیا را علامت گذاری می کند.

از نظر جغرافیایی ، این لیتوفاسی ها به تغییر از ذخایر گسترده تالاب و مسطح جزر و مد در عربستان مرکزی به سمت شمال از طریق شرایط فوق العاده و تالاب تبدیل می شوند و به سپرده های سکوهای محدود ، بسیار کم عمق ، که کربناتهای قفسه ای تشکیل شده اند (SHARIEF ، 1986). Triassic اولیه به سمت شرق به امارات متحده عربی ، پیشرفت از یک محیط دریایی کم عمق را نشان می دهد که در معرض رژیم انرژی متغیر قرار دارد و به تدریج از شرایط کم عمق دریایی و Sabkha عبور می کند. در عمان ، محیط کم انرژی و کم عمق ، تأثیر شرایط مسطح و حتی دشت ساحلی را نشان می دهد ، و این نشان می دهد که رویکرد به یک سطح محلی محلی (هیوز-کلارک ، 1988).

در قسمت شمالی سکوی عربی ، الگوی رسوب تأثیر تعدادی از اوج ها را مشخص می کند: ماردین ، روتبه و خلیسا. دو مورد اخیر با یک فرورفتگی ، فرات-آنا ، در طول تریاس از هم جدا شدند. ارتفاعات ماردین و خلیسا از سطح دریا بلند شد و در معرض فرسایش قرار گرفتند ، با محصولات فرسایش در هر دو تخت تریاس پایین و میانه در حوضه بزرگ بین النهرین قرار گرفتند که ارتفاعات را به سمت شمال و شمال شرقی (لیتوفاسی های 7) قرار می داد. این حوضه از جنوب شرقی ترکیه به ایران مرکزی گسترش یافته است.

در غرب از اوج روتبه-خلیسیا ، رسوبات كلاستیک نیز در تریاس اولیه فراوان است و در فرورفتگی پالمیرا-سینجار جمع می شود ، ویژگی ای كه با تتیس مدیترانه ای بیشتر به غرب مرتبط است. در سوریه و لبنان ، این رسوبات اولیه تریاس به عنوان شیل در قسمت مرکزی تر از فرورفتگی و به عنوان فلوتاتیل به ماسه های دلتایی در نزدیکی حاشیه های فرورفتگی ظاهر می شوند. آنها توسط تبخیر در سن زودرس و متوسط تریاسی تحت پوشش قرار می گیرند. جانشینی clastics ریز دانه با کربناتهای مرتبط با اوپوریت های مرتبط با شرایط محدود-لا-لاگون و جزر و مد (لیتوفاسی 2) در یک کمربند NW-SE- به سمت شرق عراق و عربستان سعودی (بودا ، 1980).

با شروع تجاوز به تریاس میانی ، کمربندهای رخساره ای از سپرده های غیر دریایی و متناوب در نزدیکی ساحل و ساحل و شرایط بسیار کم عمق دریایی ، شرایط کفش با انرژی بالا (لیتوفاسی 5) محدودتر از عربستان سعودی مرکزی و جنوبی شدند. در عربستان شمالی ، یک مجموعه کربنات-کربنات-کلاستیک ، محدود-قفسه-تیدال-فلج-لگونی-ساحل ساخته شده است. به نظر نمی رسد که هیچ چیزی به جز شرایط کم عمق آب وجود ندارد ، و سنگ آهک های نازک و پلات با لامپ های ضعیف حفظ شده و آهنگ های کرم ("ورمیکول های کلسیر") یک نوع کربنات بسیار مشخص است.

در ایالات متحده آمریکا ، شرایطی که در طول تریاس اولیه ایجاد شده بود ، به تریاس میانه ادامه یافت ، با یک صباخا با یک حوضه محدود که در آن حمله های کوچکی از آبهای دریایی طبیعی تر وجود داشته است. به سمت قسمت شمالی ایالات متحده آمریکا ، شرایط قفسه ای و تالاب پناهگاه مسلط شده است ، اما شواهد هجوم های دوره ای رسوبات آرگیل نشان دهنده یک منبع رسوب در نزدیکی ، احتمالاً به شمال شرقی در عمان است (الشاره ، 1993).

در قسمت شمالی سکوی عرب ، روتبه-خلیسیا به عنوان یک ویژگی توپوگرافی از اهمیت کمتری برخوردار بود و کربناتهای قفسه کم عمق آب تشکیل شده به شرق (موریس ، 1980). به طور کلی ، کمربند کربناتها و تبخیر مشخصه یک محیط قفسه-لاگونی-تیدال-مسطح ، بخش مرکزی سکوی عربی ، پالمیرا-سینجار و فرات-آنا را اشغال می کند. این رخساره ها به کربنات ها و شیل هایی که در محیط دریایی کم عمق تا مرطوب در جنوب ترکیه ، بیشتر سوریه ، اردن ، عراق شمالی و ایران شکل می گیرد ، تشکیل می شوند. در شمال و شرق ایران و شمال شرقی عراق ، با این حال ، ساخت عمده کربنات مخلوط از کم عمق تا منشأ حاشیه قفسه یافت می شود. انتقال به شرایط دریایی بازتر در عراق در گذر از توالی رمپ کربنات در تریاس تحتانی ، سنگ آهک آرگیل و شیل سازند miRga miR ، از طریق شیل و مارل سازند بدوه ، به شیل متنوع مشاهده می شود. و سنگ آهک ضخیم از سازند گلی کانا تحتانی (تریاس میانی پایین) به سنگ آهک عظیم و دولومیت های تشکیل دهنده ژلی فوقانی. این دنباله با توسعه یک عدم انطباق منطقه ای بالاتر از سازند ژلی فوقانی خاتمه خاتمه می یابد.

انتقال از میانه به اواخر تریاس با تغییرات شدید در محیط های رسوبی مشخص شد ، به عنوان سطح پایین دریا که به دنبال رسوب سنگ آهک و دولومیت های شکل گیری گلی فوقانی در عراق و معادل آنها در ایران منجر به افزایش شد. مؤلفه سرپوشیده محرمانه در منطقه ای که از مرکز تا شمال شرقی و شرق عربستان امتداد دارد. این واحد اواخر تریاس با رسوبات Clastic (Lithofacies 1 و 2) تشکیل شده است که اساساً از ماسه سنگ متناوب ، شیل و سیلتون در توالی های به سمت بالا تشکیل شده است. ماسه سنگی متغیر است و معمولاً واحدهای ضخیم و متقاطع و متقاطع از عرصه های کوارتز بالغ ، به خوبی مرتب شده و حواس کوارتز را تشکیل می دهد. شیل درهم تنیده نیز به طور کلی ناآگاه است ، اما ممکن است بسیار بیوتارن و آروغ شود. علامت گذاری موج دار و وجود قطعات چوب فسیلی و بقایای گیاهی غیر معمول نیست. یک قاره ، غیر دریایی ، رودخانه به دلتائیک به یک محیط رسوبی در نزدیکی دریایی برای این تختخوابها با پیشبرد لوب های دلتا به خلیج های بین توزیع ارائه شده است. حضور گاه به گاه زغال سنگ بر جنبه قاره ماهیت قاره و مارپیین سپرده ها تأکید دارد. به سمت ایران ، محتوای پنهان افزایش می یابد ، و دنباله تحت سلطه ماسه سنگی فسیلی و خاکستری تیره به شیل سبز مایل به سبز با لایه هایی از سنگ آهک های نازک ، شنی ، سیاه با جانوران متنوع و استنوهالین (لیتوفاسی های 8) است که در شرایط کم عمق و دریایی تشکیل شده است. اما محیطی که یک ورودی کامل گسسته را دریافت کرده است. در عراق ، سنگ آهک اواخر تریاس از تشکیل مولوسا از روی تخت های تریاس میانه بر روی تشکیل پرمین گارا از سکوی عربی تجاوز می کند. با این حال ، مارل تالاب پوشاننده و سنگ آهک سازند Zor Hauran راتیک نشانگر شروع پایان رگرسیون تریاس است. در عراق شمالی ، سازندهای معادل تریاس اواخر ، کین کوررا ، تشکیل دهنده عمدتاً از سنگ آهک تیره و تشکیل بلوتی ، تشکیل شده از رسوبات تالاب و رودخانه ای در منطقه سرنگونی است ، اما عبور از رسوبات تبخیر تالاب در زیربخش.

علاوه بر شرق در ایران مرکزی ، وجود سنگ آهک تیره ، به خوبی پخت و پز ، فسیلی که با مارل و شیل (لیتوفاسی ها 6) به طور فزاینده ای دریایی قفسه کم عمق نشان می دهد. در شمال شرقی ایران ، Terrigenous ، رسوبات مانند مگس مانند شیل ، ماسه سنگ و کنگلومرا و همچنین توف و آتشفشانی رخ می دهد (لیتوفاسی های 9) ، ادامه شرایط ایجاد شده در تریاس اولیه و میانه ، همانطور که توسط وقوع نشان داده شده استآتشفشانی در مناطق باسیت-آمانوس ترکیه و قبرس (پونیکاروف و همکاران ، 1967). اینها بازتابی از این بخش فعال ترین تکتونیکی صفحه عرب است. حرکات تکتونیکی در اواخر تریاس نسبت به هر زمان دیگری در تریاس احساس می کرد. این حرکات ، که منجر به مجموعه ای از ساختارهای Horst و Graben شد ، مسئول تغییرات سریع رخساره جانبی در ایران غربی و جنوب شرقی ترکیه هستند. این فعالیت تکتونیکی تشدید شده ، دریای مزوزوئیک یا نوت اتیا (Taurus-zagros از Slarief ، 1983) را باز کرد ، که بلوک افرو-عربی را از هم جدا کرد و ایران مرکزی ، شرقی و شمالی را از بقیه صفحه عربستان جدا کرد. همچنین در نفوذ دیکها و فعالیتهای آتشفشانی و در مکانها دگرگونی در شمال شرقی ایران منعکس شده است.

در جنوب شرقی ترکیه ، رسوب کربنات در این دریای Neotethyan در اکثر اواخر ترییاس و تا پایان ژوراسیک ادامه یافت. بیش از 1000 متر (3،280 فوت) کربنات ها و تبخیر تشکیل شد (کوردری ، 1971). جانشینی سنگ شناسی مشابهی که در فرورفتگی های پالمیرا و سینجار از سوریه مرکزی و شرقی انباشته شده است ، همچنان تا اواخر ژوراسیک واریز می شود (دراکمن و همکاران ، 1975).

ساحل دریای Neotethyan در عربستان سعودی شمالی قرار دارد. بیش از قفسه پایدار لادینیا-کارنیا عراق ، سنگهای آهکی که بیشتر در شرایط کاهش هجوم آویز تشکیل شده اند تشکیل می شوند (بودای ، 1980). در نزدیکی خط ساحلی ، clastics متناوب به عنوان توالی متناوب و به سمت بالا از ماسه سنگ و شیل متقاطع وجود دارد. این تختخوابهای اخیر بسیار بیوتیده شده و حاوی قطعات گیاهی و فسیل هایی مانند گاستروپودها ، استراکودها و جلبک ها هستند (لیتوفاسی های 3). در بالای جانشینی ، گچ ، آنهیدریت ، شیل ، گل سنگ و دولومیت در یک محیط مسطح جزر و مد (لیتوفاسی های 4) ، که در عربستان سعودی شمالی و شرقی و در خلیج عربستان حاکم بود ، تشکیل شده است.

کربناتهای دریایی که در یک قفسه بسیار کم عمق دریایی تشکیل شده اند ، منطقه وسیعی در خاورمیانه را پوشش می دهند و از شرق عربستان ، بر فراز ایران ، عراق ، مرکزی سوریه و اردن امتداد می یابد (لیتوفاسی 5). این موارد شامل گلایم سنگ آهک ، سنگ دانه های peloidal و عظیم ، میکروکریستالی ، سنگ آهک دولومیتیک و دولومیت ها با مارل متقابل و مقداری انیدریت است. جانوران موجود از گاستروپودها ، استراکودها ، جلبکهای سبز و آبی ، اکینودرمها ، مرجان ها ، براکیوپودها و آمونیت ها تشکیل شده است. در جردن غربی ، جنوب شرقی ترکیه و ایران ، رخساره های مخلوط کربنات مخلوط (لیتوفاسی 6) ، با خاکستری تیره ، به خوبی بست ، آهک فسیلی و سنگ آهک دولومیتیک با ارتباطات مارل نرم و شیل که در لبه قفسه قرار گرفته است ، رخ می دهد. اینها به سنگ آهک بسیار فسیلی ، خمیر خمیر نازک و شیل سیاه با چرت درهم تنیده و سنگ آهک سیلیک شده (لیتوفاسی 7) که در منطقه انتقالی به حوضه های آب عمیق سپرده می شوند ، عبور می کنند. Lithofacies 9 ، که در شرایط پایه در آب عمیق تر قرار گرفته اند ، از توالی ترژنی ، مانند مگس مانند تشکیل شده است که با شیل ، ماسه سنگ ، ماسه سنگ ، کنگلومرها ، آتشفشانها و توف ، در شمال شرقی ایران رخ می دهد (شکل 6. 64) ، ادامه یک دنباله رسوبی که آغاز شددر اوایل تریاس.